تقویم تاریخ – 7 فروردین

7 فروردین 1397 - 8:00
تقویم تاریخ - تقویم تاریخ – 7 فروردین
تقویم تاریخ – 7 فروردین
امتیاز مطلب: 79%

تولد خسرو شکیبایی

خسرو شکیبایی، بازیگر بزرگ سینما و تئاتر ایران در روز هفتم فرودین ماه سال 1323 ه ش در مولوی تهران زاده شد. بازیگر بزرگ و توانمند سینما و تئاتر، نزد خانواده و بستگان "محمود" نامیده می شد. خسرو شکیبایی در سن 13 سالگی، پدرش را که سرگرد ارتش بود بر اثر سرطان از دست داد. او پیش از ورود به عرصه‌ی تئاتر، به کارهای خیاطی، کانال سازی و آسانسورسازی مشغول بود. خسرو شکیبایی در 19 سالگی برای اولین بار تئاتر بازی کرد و بعد از مدتی به عباس جوانمرد معرفی و به صورت حرفه‌ای وارد عرصه تئاتر شد. او از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و فعالیت هنری خود را از سال 1342 شمسی با بازیگری تئاتر آغاز کرد، پس از پنج سال در سال 1347 شمسی به صنعت دوبلاژ قدم گذاشت. خسرو شکیبایی اولین بار در سال 1353 شمسی در فیلم کوتاه و 16 میلی متری "کتیبه" به کارگردانی فریبرز صالح مقابل دوربین ظاهر شد. در سال 1361 در نمایش "شب بیست و یکم" به کارگردانی و نویسندگی محمود استاد محمد بازی کرد که مورد توجه مسعود کیمیایی قرار گرفت و در نقش جمال در فیلم "خط قرمز" (مسعود کیمیایی در سال 1361) وارد عرصه سینما شد و تا سال 1368 در فیلم‌های سینمایی "دزد و نویسنده"، "ترن" و "رابطه" نقش آفرینی کرد. شکیبایی با بازی در فیلم "هامون" به کارگردانی داریوش مهرجویی در سال 1368 معروف شد. او با نقش آفرینی در این فیلم، موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از هشتمین جشنواره فیلم فجر شد و مورد تشویق بسیاری از منتقدان و علاقه‌مندان به دنیای سینما قرار گرفت. خسرو شکیبایی توانایی خود را در فیلم‌های زیادی در معرض نمایش قرار داد و حضور قدرتمندی در فیلم‌های زیادی چون "یک بار برای همیشه"، "سارا"، "پری"، "درد مشترک"، "کیمیا"، "خواهران غریب"، "عاشقانه"، "سرزمین خورشید"، "میکس"، "اثیری"، "کاغذ بی خط"، "مزاحم"، "حکم"، "چه کسی امیر را کشت؟"، "سالاد فصل"، "ستاره بود"، "دست‌های خالی"، "اتوبوس شب"، "شب" و "حیران" داشت. او با بازی در فیلم "کیمیا" به کارگردانی احمدرضا درویش در سال 1373، باز هم موفق به دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد از سیزدهمین جشنواره فیلم فجر شد. او سیمرغ سوم را با بازی در نقش عادل مشرقی فیلم "سالاد فصل" به کارگردانی فریدون جیرانی دریافت کرد. شکیبایی در یکی دیگر از جشنواره‌های فیلم فجر، موفق به دریافت دیپلم افتخار برای فیلم "اتوبوس شب" به کارگردانی کیومرث پوراحمد شد. آخرین جایزه خسرو شکیبایی، با بازی در فیلم سینمایی "ستاره بود" در جشن خانه سینما به او رسید؛ در حالی که دو ماه از مرگ شکیبایی می گذشت.

خسرو شکیبایی در تلویزیون هم حضور موفقیت آمیزی داشت. او یک سال بعد از اولین بازی خود در فیلم کوتاه "کتیبه"، به دعوت محمدرضا اصلانی در سریال "سمک عیار" حضور یافت و در سریال‌های دیگری چون "لحظه"، "مدرس"، "روزی روزگاری"، "خانه سبز"، "کاکتوس"، "آواز مه"، "تفنگ سرپر" و "در کنار هم" بازی کرد و در تلویزیون هم به موفقیت رسید. خسرو شکیبایی در نقش سید حسن مدرس ایفای نقش کرد و مونولوگ طولانی معروف را اجرا کرد و با کارهای شگفت انگیز دیگری چون "روزی روزگاری"، "خانه سبز"، "کاکتوس" و "تفنگ سرپر" ایفای نقش کرد. شکیبایی در نهایت در روز 28 تیرماه 1387 در 64 سالگی به دلیل ابتلا به سرطان کبد در بیمارستان پارسیان تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) دفن شد.

تولد "گابریل فارنهایت" فیزیک دان بزرگ آلمانی و سازنده دماسنج

گابریل دانیل فارنهایت، فیزیک دان بزرگ آلمانی، در تاریخ 27 مارس 1686 میلادی در بندر دانتزیگ آلمان، زاده شد. او از همان دوران تحصیل، تحقیقات گسترده‌ای درباره گرما به انجام رساند و در نهایت در سال 1724 میلادی، دماسنج را اختراع کرد. فارنهایت برای دماسنج تقسیمات جدیدی لحاظ کرد که اکنون در آمریکا و انگلیس با نام سانتی‌گراد شناخته می شود. او ابتدا الکل اتیلیک و سپس جیوه را در دماسنج به کار برد و برای تکمیل دماسنج خود، انبساط و انقباض جیوه و الکل در دماسنج را مورد تفحص قرار داد. او برای مشخص کردن فشار جو از طریق خواندن مستقیم نقطه جوش آب، یک دماسنج ارتفاع سنج تولید کرد و دستگاهی برای اندازه گیری وزن مخصوص مایعات با نام آب سنج ساخت. در مقیاس فارنهایت، 32 درجه، برابر صفر درجه سانتی گراد و 212 درجه برابر صد درجه سانتی‌گراد، نقطه جوش آب است. گابریل فارنهایت در تاریخ 6 اوت 1736 میلادی در 50 سالگی دار فانی را وداع گفت.

تولد "ویلهلم رونتگِن" فیزیک دان آلمانی و مخترع اشعه ایکس

ویلهلم کُنراد رونتگِن، فیزیک دان بزرگ آلمانی در 27 مارس 1845 میلادی در آلمان متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در هلند گذراند و در دانشگاه زوریخ سوئیس، زیر نظر فیزیک‌دانان بزرگ مشغول تحصیل شد. رونتگن به رشته‌های برق، نور و گرما علاقه داشت و بعد از چند سال مطالعه و تحقیق، موفق به دریافت مدرک دکترای فیزیک شد و در آلمان به تدریس پرداخت. بعد از مدتی رونتگن تمام تمرکز خود را روی مطالعه درباره الکتریسیته و نور گذاشت و سرانجام به دنبال تحقیقات فیزیک‌دانان دوران خود در 20 ژانویه 1896 میلادی پرتوهای جدیدی را کشف کرد. این پرتوها می توانستند از بسیاری اجسام بگذرند و به دلیل اینکه پرتوها ناشناخته بودند، رونتگن آن‌ها را اشعه ی ایکس نام نهاد. این اشعه قادر بود درون پوست و ماده نفوذ کند و با تابیدن روی بدن، سایه استخوان‌ها را روی صفحه بیندازد. رونتگن با کشف این اشعه، مدال سلطنتی کسب کرد. او در سال 1901 میلادی نیز جایزه نوبل فیزیک را به دست آورد و شهرت بسیاری کسب کرد. کشف اشعه ایکس از اولین اکتشافات رادیواکتیویته توسط رونتگن بود که پس از آن، دانشمندان زیادی این مسیر را طی کردند. جنس اشعه ایکس از جنس نور است، اما طول موج بسیار کوتاه‌تری از نور دارد. همچنین قدرت نفوذ اشعه ایکس بسیار زیاد و از بیشتر موانع عبور می کند. هم اکنون، از اختراع رونتگن برای تشخیص بسیاری از بیماری‌ها استفاده می شود و در مورد جراحی، برای تعیین محل شکستگی استخوان‌ها، پرتوهای ایکس، بسیار مفید و سودمند هستند. امروزه فیزیک‌دانان برای تجزیه عناصر کریستالی، از این اشعه استفاده‌ی زیادی برده‌اند که در پزشکی تحت نام رادیوگرافی و رادیوسکوپی به کار می رود. ویلهلم رونتگن سرانجام در دهم فوریه 1923 میلادی در 78 سالگی درگذشت.

روز جهانی تئاتر

هر ساله 27 مارس، هفته اول فصل بهار (7 فروردین در تقویم خورشیدی)، با نام روز جهانی تئاتر معرفی می شود. اولین اعلام روز جهانی تئاتر در تاریخ 27 مارس 1962 میلادی توسط ژان کوکتو نمایشنامه نویس و فیلم ساز بزرگ فرانسوی صادر شد.

مرگ یوری گاگارین، اولین فضانورد دنیا

یوری گاگارین از پدر و مادری کشاورز، در منطقه‌ی کلوشینو واقع در مسکو، به دنیا آمد. این زوج روی یک زمین مشترک، کشاورزی می کردند و یوری سومین فرزند آن‌ها بود، البته بعد از مدتی صاحب فرزند دیگری هم شدند. مادر او عاشق مطالعه کردن بود و پدرش نجار بزرگی بود. به خاطر اینکه پدر و مادر یوری سخت کار می کردند تا مخارج خانواده را تأمین کنند، خواهر بزرگ‌تر یوری از او مراقبت می کرد. خانواده‌ی گاگارین همانند بیشتر خانواده‌های روسی، در جنگ جهانی دوم با مشقت‌های زیادی مواجه شدند. دو خواهر و برادر بزرگ‌تر یوری در سال 1943 میلادی به آلمان برده شدند اما بعد از جنگ دوباره به دامن خانواده بازگشتند. معلم یوری می گفت او دانش آموز بسیار باهوش و سخت کوشی بود و شیطنت‌های زیادی داشت. وقتی معلم ریاضی یوری به نیروی هوایی ارتش سرخ ملحق شد، آرزوهای بزرگی به سر این جوان باهوش و ماجراجو زد که بعد از مدت‌ها تأثیر به سزایی داشت. یوری مجبور بود مشغول کار شود، به همین خاطر کارگاه آهنگری را انتخاب کرد و بعد از مدت کوتاهی برای ادامه تحصیل وارد مدرسه عالی تکنولوژی شد. در همان زمان، یوری عضو کلوپ هوایی شد و پرواز با هواپیمای سبک را فراگرفت. این تفریح هیجان انگیز که تمام وقت یوری را می گرفت، او را به دنیای عجیبی وارد کرد. یوری سخت تلاش می کرد، سرانجام در سال 1955 میلادی هر دو رشته را با موفقیت به اتمام رساند. او علاقه‌ی زیادی به خلبانی داشت و همین علاقه سبب شد بعد از تمام شدن تحصیلات وارد مدرسه آموزش خلبانی ارنبرگ شود. در مدرسه خلبانی با والنتینا گوریچوا آشنا شد و نهایتاً در سال 1957 میلادی با هم ازدواج کردند. وقتی یوری و والنتینا ازدواج کردند، یوری مدال (Wing) پرواز با میگ 15 را به دست آورده بود. جالب است بدانید، یوری قد بسیار کوتاهی داشت و قد او به 157 سانتی متر می رسید. در سال 1960 میلادی برای انتخاب 20 نفر کاندید به منظور حضور در برنامه فضایی اتحاد جماهیر شوروی جست و جوی گسترده‌ای انجام شد. یوری یکی از آن 20 نفر بود که توانست با تمرینات زیاد و گسترده خود به موفقیت برسد و جزو منتخبان خوش شانس باشد. بعد از انجام آزمایشات گسترده پزشکی و فیزیولوژی و انجام تمرینات سخت یادگیری برای حضور در فضا، تنها یوری گاگارین و گرمان تیتوف باقی ماندند. دلیل انتخاب یوری گاگارین به‌عنوان نخستین فضانورد اتحاد جماهیر شوروی و دنیا، به جز مسائل بدنی، آموزشی و توانایی او برای حضور در فضا، به اخلاق و روحیات او نیز وابسته بود. یوری گاگارین بسیار متواضع و خوش اخلاق بود و با وجود قد کوتاهش اعتماد به نفس بالایی داشت و در بیشتر جلسات و مهمانی‌ها حاضر می شد؛ اما در مقابل، گرمان تیتوف بسیار ساکت و منزوی بود. یوری گاگارین در دوازدهم آوریل 1961 میلادی، سوار بر موشک فضاپیمای وستوک 1 اولین نفری شد که مرز فضا را در هم گشود و به دنیای هیجان انگیزی قدم گذاشت. یوری توانست به شهرت زیادی برسد. او ناگهانی از درجه ستوانی ساده به سرهنگی ارتقاء یافت و با سران حزب کمونیست رفت و آمد می کرد. مقامان بالادست وقتی یوری در مدار زمین بود، امیدی به برگشت او نداشتند و به این خیال بودند یوری در هنگام بازگشت به زمین می میرد؛ اما یوری گاگارین از این سفر هیجان انگیز جان سالم به در برد و به چهره‌ی موفق و سرشناس جهانی تبدیل شد و اتحاد جماهیر شوروی نیز از این چهره بهره‌ی سیاسی فراوانی بردند. یوری الکسویچ گاگارین در 27 مارس 1968 میلادی، در طی یک پرواز تمرینی با هواپیمای میگ که علاقه‌ی وافری به آن داشت، در 34 سالگی فوت کرد. او عمر کوتاهی داشت و این فرصت را به دست نیاورد تا باز هم زمین را از مدار و از فراسوی جو آن تماشا کند.

آیا به نظر شما این مطلب مفید بود؟

  • نظرات
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است


کد امنیتی فرم ثبت دیدگاه

دسته بندی ها