تقویم تاریخ – 6 فروردین

6 فروردین 1397 - 8:00
تقویم تاریخ - تقویم تاریخ – 6 فروردین
تقویم تاریخ – 6 فروردین
امتیاز مطلب: 82%

درگذشت "لودویک بتهوون" موسیقی دان بزرگ آلمانی

لودویک وان بتهوون، آهنگساز و موسیقی دان بزرگ آلمانی در 16 دسامبر 1770 میلادی در شهر بُن آلمان به دنیا آمد. او در دوران کودکی و نوجوانی مشکلات عدیده‌ای داشت، اما با این حال از وجود موسیقی‌دانان بزرگ زمان خود، چون موزارت و هایدن بهره‌مند شد. اگر فرانس هایدن را پدر سمفونی دانست، بتهوون در تاریخ موسیقی با نام پادشاه سمفونی معرفی می شود. در مقابل 104 سمفونی هایدن و 50 سمفونی موزارت، بتهوون تنها 9 سمفونی تصنیف کرد که از تمام آثار سمفونیک هایدن و موزارت، ارزشمندتر است. بتهوون دارای ضعف شنوایی بود و از 49 سالگی شنوایی خود را از دست داد و حتی از شنیدن آثارش هم محروم شد. بتهوون 9 سمفونی تصنیف کرد که از بهترین و معروف‌ترین سمفونی‌های کلاسیک جهان به حساب می‌آید اما سمفونی پنجم بتهوون به خاطر روح حماسی خود، جایگاه بالاتری نسبت به دیگر آثار دارد. بتهوون به سنت‌های کلاسیک و قدیمی علاقه‌مند بود، اما با وجود از دست رفتن قوه شنوایی خود، به ساخت آثار جدید همت گماشت. او وقتی شنوایی‌اش را به طور کامل از دست داد، موفق شد برجسته‌ترین آثارش را تصنیف کند. لودویک بتهوون سرانجام در روز 26 مارس 1827 میلادی در 57 سالگی دار فانی را وداع گفت.

تولد "ویلیامز" نمایشنامه نویس و شاعر شهیر آمریکایی

تنسی ویلیامز، نمایشنامه نویس بزرگ آمریکایی در 26 مارس 1911 میلادی در ایالت میسیسیپی آمریکا متولد شد. او از همان دوران کودکی به ادبیات علاقه داشت و این علاقه و پشتکار فراوان سبب شد به عنوان نویسنده‌ای بزرگ معرفی شود. ویلیامز در سال‌های بعدی، به عنوان بهترین و برجسته‌ترین نمایشنامه نویسان آمریکا معرفی شد و شهرت فراوانی به دست آورد. نمایشنامه‌های ویلیامز، همراه با واقع بینی فراوان، زندگی مردم محروم را توصیف می کند و از زبان قهرمانان داستان، سخنانی صریح و شاعرانه بیان می کند. ویلیامز به دنبال داستان سرایی درباره شخصیت‌های نهفته بود. این شخصیت‌ها در وضعی بحرانی و دشوار گرفتار بودند و سعی می کردند گذشته خود را جبران کنند یا بکوشند آینده‌ای بهتر از ورطه مادّی کنونی برای خود فراهم نمایند. اغلب قهرمانان آثار تنسی ویلیامز بعد از یک شکست جسمی یا اخلاقی از فردی تبهکار یا سنگدل، به مرور از خیالات واهی خود دست می کشند. همچنین شخصیت نمایشنامه‌های او، بین رؤیا و واقعیت، دست و پا می زنند. داستان‌های تنسی ویلیامز، گاهی خشونت بار و سخت است، به‌طوری که هیچ امیدی در آن‌ها نیست و همه شخصیت‌ها مورد تهدید پول، شهوت و نیازهای پست قرار دارند. ویلیامز را به عنوان درام نویس شاعر معرفی می کنند که درون مایه نمایشی آثارش را در میان حالات بیمارگونه شخصیت‌ها قرار داده است. ویلیامز با مهارت بی‌نظیری، حالات، اندیشه‌ها و سرشت‌های خود را از زبان اغلب مردم و قهرمانانِ نمایشنامه‌هایش بیان می کرد. آثار او بیشتر برپایه شرح حال مردم ساده، ستم دیده و ناکام آمریکاست. علاوه بر آن، روانشناسی و روانکاوی قرن بیستم در نوشته‌های او به وضوح دیده می شود. نوشته‌های ویلیامز، اغلب نمایشنامه است و از جمله آثار او می توان به باغ وحش شیشه‌ای، پرنده شیرین جوانی و تابستان گرم و طولانی اشاره کرد. بیشتر نمایشنامه‌های تنسی ویلیامز همراه با پیروزی است و با ترجمه به اغلب زبان‌ها، روی صحنه آمده و از آن‌ها فیلم ساخته شده است. تنسی ویلیامز، در سال 1983 میلادی در سن 79 سالگی از دنیا رفت.

درگذشت "پیرکوبِرتُن" بنیان‌گذار دوره جدید بازی‌های المپیک

پیردو فِرِدی بارون کوبِرتُن مؤسس دوره جدید بازی‌های المپیک، در نخستین روز سال 1863 میلادی، در خانواده‌ای اشرافی زاده شد. او بعد از گذراندن دوران ابتدایی زندگی خود، در ارتش مشغول خدمت شد و به تعلیم و تربیت روی آورد. او موفق شد بازی‌های المپیک را دوباره راه اندازی کند. سابقه‌ی این بازی‌ها به 770 سال پیش از میلاد مسیح (ع) برمی گردد و سرانجام در سال 394 میلادی به فرمان امپراتور روم تعطیل شد؛ اما در همان زمان به عنوان معروف‌ترین و محبوب‌ترین مسابقات بین‌المللی در یونان و روم باستان معرفی شد. پیرکوبِرتُن در طی سخنرانی در آمفی‌تئاتر دانشگاه سوربُن فرانسه در تاریخ 26 نوامبر 1892 میلادی پیشنهاد بین‌المللی کردن ورزش را داد و بازی‌های ورزشی المپیک را دوباره احیا کرد. بعد از چهار سال، این مسابقات در وطن اصلی او، یونان آغاز شد. در اولین دوره مسابقات المپیک 285 ورزشکار از 13 ملیت مختلف شرکت کردند. این مسابقات در طی قرن بیستم به جز سال‌های جنگ‌های اول و دوم جهانی، برگزار شد. پیرکوبِرتُن به عنوان احیاگر بازی‌های المپیک و شخصیت بزرگ ورزشی در جهان معاصر، 10 دوره از بازی‌های المپیک را برگزار کرد و سرانجام در 74 سالگی در تاریخ 26 مارس 1937 میلادی درگذشت.

روز ملی و استقلال "بنگلادش" از پاکستان

کشور بنگلادش در جنوب شرقی آسیا و سواحل شمالی خلیج بنگال قرار گرفته است. خط مرزی بنگلادش با هند مشترک است و بخش کوتاهی در جنوب شرقی با میانمار (برمه) همسایه است. بنگلادش مساحت 147.570 کیلومتر مربعی داشته و حکومت آن جمهوری است. در حدود 88 درصد مردم بنگلادش مسلمان بوده، 11 درصد هندو و 1 درصد بودایی و مسیحی هستند. این کشور 129 میلیون نفر جمعیت دارد و احتمال می رود جمعیت آن تا سال 2025 میلادی به 178 میلیون نفر برسد. 41 سال طول خواهد کشید تا جمعیت آن دو برابر شود. پایتخت بنگلادش، داکا و واحد پول آن تاکا است. بنگلادشی‌ها ملیت بنگالی دارند و به زبان بنگالی، اردو و انگلیسی حرف می زنند. مردم بنگلادش دین اسلام دارند. این کشور برخلاف موقعیت جغرافیایی عالی و شرایط اقلیمی مناسب به منظور کشاورزی، از نظر اقتصادی، کشوری فقیر به حساب می‌آید. بنگال در قرن شانزدهم میلادی بخشی از امپراتوری مغول در هند بود؛ اما از نیمه قرن هجدهم تحت تسلط انگلیس قرار گرفت. این شرایط تا سال 1947 میلادی که شبه قاره هند به دو کشور پاکستان و هندوستان تقسیم می شد، ادامه یافت. بنگلادش بعد از جدایی از هندوستان، به دنبال استقلال از پاکستان بود. ابتدا، پاکستان شرقی و غربی به عنوان کشوری واحد در سال 1947 میلادی از هند مستقل شدند؛ اما مردم بنگالی ساکن پاکستان شرقی که در حدود 98 درصد جمعیت این کشور را در بر می گرفتند، از تبعیض‌های دولت مستقر در پاکستان غربی اظهار نارضایتی کردند. آن‌ها ابتدا به دنبال خودمختاری بودند اما پس از مدتی به دنبال استقلال رفتند. در نهایت بنگلادش با جنگ مسلحانه و دخالت ارتش هند، از پاکستان جدا شد و در نهایت استقلال بنگلادش در تاریخ 26 مارس 1971 میلادی توسط شیخ مجیب الرحمن مبارز استقلال طلب بنگلادشی اعلام شد و او به عنوان ریاست جمهور این کشور معرفی گردید.

آیا به نظر شما این مطلب مفید بود؟

  • نظرات
هیچ دیدگاهی ثبت نشده است


کد امنیتی فرم ثبت دیدگاه

دسته بندی ها