عباراتی که شما را دروغ‌گو و غیرقابل اعتماد نشان می دهد

19 خرداد 1397 - 12:00
مدیریت شخصی - عباراتی که شما را دروغ‌گو و غیرقابل اعتماد نشان می دهد
عباراتی که شما را دروغ‌گو و غیرقابل اعتماد نشان می دهد
امتیاز مطلب: 95%

آیا شما هم در بیشتر مواقع برای منفعت خود دروغ می گویید؟ اکثر افراد دروغ گفتن را مکانیزمی دفاعی برای مواجهه با شرایط دشوار می دانند. بدون درنظر گرفتن تأثیرات مخربی که دروغ گویی روی شخصیت شما می گذارد، روابط شغلی و شخصی‌تان را نیز در بلندمدت تحت تأثیر خود قرار می دهد. البته صداقت و راست‌گویی هم روش خود را دارد. اگر سیاست رفتاری و گفتاری درستی نداشته باشید، گاهی همین راست گویی به ضرر شما تمام می شود و دیگران نمی توانند به شما اعتماد کنند. با یوکن همراه باشید.

عباراتی وجود دارد که باعث می شود دیگران به شما اعتماد نکنند. ما در این مطلب به شما می گوییم از چه عباراتی استفاده نکنید تا دیگران بیشتر به شما اعتماد کنند. در بیشتر مواقع سوءتفاهم و فهم نادرست منظور شما به خاطر استفاده از برخی لغات و عبارات اشتباه در صحبت کردن می تواند به ضررتان تمام شود. پس همواره در صحبت‌های خود از گفتن این عبارات پرهیز کنید:

"راست می گویم"

افراد دروغ‌گو بیشتر از سایرین سعی می کنند حرف خود را صادقانه و درست نشان دهند. به همین خاطر بی‌دلیل از واژه‌ی صداقت در صحبت‌هایشان استفاده می کنند. برای مثال، مدام می گویند: "صادقانه می گویم ..." در اصل آن‌ها تلاش می کنند با به کار بردن واژه‌ی صداقت و راست گویی، طرف مقابل را به قبول دروغ‌هایشان تشویق کنند. از زمان‌های قدیم گفته‌اند: "طلا که پاکه، چه منت اش به خاکه"، پس اگر واقعاً راست می گویید و هیچ دروغی در کلامتان نیست نیازی هم به تأکید نخواهید داشت. با این حساب، مراقب افرادی که خیلی به صداقت و راست‌گویی خود تأکید می کنند باشید.

"باور کن"

دروغ‌گوها اصرار دارند تمام حرف‌هایشان صادقانه است و مدام به طرف مقابل خود می گویند: "باور کن ... راست می گویم". استفاده از این واژه‌ها، نشانه‌ی خوبی نیست و بیشتر مخاطب را مشکوک می کند. اگر کسی در صحبت با شما مدام اصرار دارد حرفش را قبول کنید، زیاد نپذیرید زیرا دروغ می گوید.

"تا جایی که من می دونم "

برخی افراد از این عبارت استفاده می کنند تا خود را نزد گوینده خیلی دقیق نشان دهند، اما استفاده از چنین عبارتی سبب می شود مخاطب فکر کند، گوینده در تلاش است جایی برای اشتباه خود باقی بگذارد. پس برای این که صحبت کردن خود را به چالش نکشید، خیلی واضح و روشن حرف بزنید. توصیه می کنیم همیشه با صراحت و روشنی بگویید چه می خواهید ، چه فکر می کنید و از چه چیزی خبر دارید.

"تا جایی که یادم هست"

وقتی می گویید تا اونجا که خاطرم هست، دیگران تصور می کنند دروغ می گویید. حافظه‌ی انسان قدرت نگهداری تمام اطلاعات جزئی را ندارد، اما با این حال هنگام صحبت کردن بهتر است از چیزهایی حرف بزنید که دقیقا به خاطر می آورید. عبارت "تا اونجا که خاطرم هست" را کنار بگذارید و درباره چیزهایی که در ذهنتان شفاف هستند، حرف بزنید. اگر از چیزی دقیقا مطمئن نیستید، واهمه نداشته باشید و این موضوع را بیان کنید.

"مسئله‌ی اصلی اینه که ..."

بیشتر افراد دوست ندارند خیلی مشخص و به قول خودمان، تابلو دروغ بگویند. به همین دلیل همیشه صحبت را به سمت موضوعی دیگر می کشانند و برای انحراف موضوع از عبارت فوق استفاده می کنند. وقتی تلاش می کنید موضوع بحث را منحرف کنید، خیلی دروغ گو و فراری از بحث به نظر می رسید. فراری کسی است که دروغی گفته و حالا از لو رفتن واهمه دارد؛ به همین خاطر سعی می کند از توضیح بیشتر فرار کند. اگر واقعاً موضوع دیگری در صحبت‌هایتان وجود دارد که باید به آن بپردازید، ابتدا بحث اول را به پایان برسانید، سپس به سراغ مطلب بعدی بروید.

"حقیقت اینه که ... "

خیلی‌ها وقتی می خواهند درباره‌ی مطلبی حرف بزنند که شنیدنش کمی سخت است، از عبارت " حقیقت اینه که ..." استفاده می کنند؛ اما شما هیچ وقت به سراغ این عبارت نروید و اشتباه نکنید. این عبارت همانند "صادقانه می گویم ..." تأثیر منفی زیادی روی مخاطب می گذارد و شما را در نظر او دروغ گو و فریبکار نشان می دهد.

"اگر بخوام راستش رو بگم ..."

وقتی این عبارت را به زبان می آورید، شنونده احساس می کند پیش از این عبارت، دروغی در صحبت‌هایتان بوده است. اگر راست‌گو و صادق باشید، نیاز نیست مابین جملات خود به راست گویی تان اشاره کنید. مگر پیش از این جمله دروغ می گفتید که حالا می گویید: "اگه بخوام راستشو بگم".

"من هیچ وقت این کار رو نمی کردم"

به این مکالمه توجه کنید: "اگر تو به جای آقای فلانی بودی، پول را برمی داشتی؟" "هرگز ... من هرگز این کار را نمی کردم."

عباراتی که با قطعیت زیاد همراه هستند، از آینده خبر می دهند؛ یعنی رفتاری که در آینده از خود نشان می دهید و زمان آن‌ها متعلق به گذشته نیست. به رفتارهای آینده هم نمی توان تعهدی داشت و درباره‌ی آن قطعی حرف زد. پس اگر فردی تلاش می کند با قطعیت حرف بزند، احتمالا فرد دروغ گویی خواهد بود. هیچ گاه در مکالمات خود از جملات فوق استفاده نکنید و به کسی که بی دلیل در آینده‌ای موهوم قاطعانه رفتار می کند، اعتماد نکنید.

"تکرار سؤال دیگران"

وقتی طرف مقابل سؤالی از شما می پرسد و سؤال او را تکرار می کنید، انگار به دنبال زمان بیشتری هستید تا دروغی دست و پا کنید. البته ممکن است واقعاً متوجه منظور مخاطب نشده یا حرف او را نشنیده باشید. در این صورت بهتر است حقیقت را بگویید. نباید طوری رفتار کنید که انگار به دنبال ساختن دروغ هستید و می خواهید برای پاسخ دادن دروغ بگویید.

"چی ... ؟"

حتماً با مجموعه‌ی "بیگ بنگ تئوری" و شخصیت لئونارد آشنایی دارید. لئونارد وقتی دروغی می گفت، با یک "چی...؟"، به طرف مقابل می گفت متوجه سؤالش نشده و از او توضیح بیشتری می خواهد. پس اگر در مقابل سؤال کسی با تعجب بگویید: "چی؟" یا از مخاطب بخواهید سؤالش را تکرار کند، ممکن است در نظر دیگران دروغ گو به نظر برسید و آن‌ها فکر کنند می خواهید بیشتر فکر کنید و پاسخی از خودتان در بیاورید.

"واضح‌تر می گی ..."

این عبارت وقتی استفاده می شود که می خواهید مخاطب را فریب دهید تا برای ساختن دروغی در ذهنتان فکر کنید؛ مثلا تصور کنید به دوست تان گفته‌اید: من فلان درس استاد ایکس را با نمره‌ی 18 قبول شده‌ام. حالا او از شما می پرسد: استاد چطور پروژه‌های بین ترم را نمره می دهد؟ خب، اگر واقعاً نمره 18 گرفته‌اید و به روش کار استاد مسلط باشید، به سرعت به این سؤال پاسخ می دهید؛ اما اگر دروغ گفته باشید با بیان این عبارات از پاسخ دادن طفره می روید و می گویید: واضح‌تر می گی منظور از پروژه‌های بین ترمی چیه ...؟

گاهی لازم است خود را جای مخاطب بگذاریم و ببینیم آیا این عبارات قابل قبول هست؟ اگر خودتان بودید این حرف را قبول می کردید و قانع می شدید که طرف هیچ دروغی نگفته؟

"پاسخ‌های کوتاه"

پاسخ‌های کوتاه نیز شما را فردی دروغ‌گو جلوه می دهد. افرادی که بیشتر دروغ می گویند، معمولا به اغلب سوالات، پاسخ‌های کوتاه می دهند. البته پاسخ‌های کوتاه و مختصر بسیار هوشمندانه است، زیرا فرد دروغ‌گو تلاش می کند با استفاده از پاسخ‌های کوتاه به دردسر نیفتد.

عدم استفاده از واژه‌ی "من"

افراد دروغ گو از ضمیر شخصی استفاده نمی کنند، چرا که می ترسند دستشان برای همه رو شود. برای مثال، تصور کنید پسربچه ای با توپش گلدان حیاط شما را شکسته است. اگر بخواهد دروغ بگوید، به سمت شما می‌آید و می گوید: "گلدونه شکست". او هیچ توضیحی در مورد فاعل و علت ماجرا ندارد. این قضیه درباره‌ی افراد بزرگ‌سال هم صدق می کند. فرد دروغ‌گو از ضمیر سوم شخص بیشتر استفاده می کند، زیرا از توضیح دادن درباره‌ی خود واهمه دارد. او فکر می کند توضیح بیشتر ممکن است دستش را رو کند.

"باورت میشه؟"

افراد دروغ‌گو مدام می پرسند: "باورت میشه؟" اگر کسی حقیقت را بگوید، به دنبال اثبات درستی حرف‌های خود نیست، زیرا معتقد است تمام حرف‌هایش باور می شود. پس در مواقع لزوم از این عبارت استفاده کنید تا فردی دروغ‌گو به نظر نرسید.

"چطور می توانی به من شک کنی؟"

وقتی به افراد دروغ‌گو شک می کنید، عصبی می شوند و حتی ممکن است با تندی و پرخاش با شما رفتار کنند. کسی که همیشه راست می گوید نیاز به اثبات ندارد و اگر هم کسی دلیل و مدرک بخواهد، ناراحت نمی شود.

این عبارات می تواند شما را فردی دروغ‌گو نشان دهد، اما همیشه هم نشان دهنده دروغ گویی و عدم صداقت نیست. اطلاع از عباراتی که با قطعیت همراه نیستند به شما کمک می کند به بعضی حرف‌ها شک کنید و احتمال دهید دروغی در کار است. البته لازم است خودتان هم در مکالماتتان از این عبارات استفاده نکنید و همواره قاطع و صادق باشید.

 

منبع: inc

آیا به نظر شما این مطلب مفید بود؟

2018-06-03 17:38:42
دسته بندی ها