ترس دشمن خلاقیت

امتیاز مطلب: 99%

شرم چیزیه که به خصوص علیه زنان و دختران استفاده می‌شه، بهشون گفته می‌شه: «چطور به خودت اجازه می‌دی؟» از شرم استفاده می‌کنیم تا همه‌ی اونو از بین ببریم. این ابرِ سیاهِ شرم، درست توی مرکزه... به گفته‌ی استیو پِرسْفیلد، شریکِ مقاومته. وقتی شرم و مقاومت کنار هم قرار بگیرن، توی دردسر می‌افتی. جواب، مقابله باهاش نیست، اینه که بپذیریش. این قطب‌نمای مسیرته. برای من وقتی مقاومت شروع می‌شه و بهم می‌گه نباید این کار رو بکنم، می‌فهمم که توی مسیر درست هستم. دنبال این احساس می‌گردم و به جای فرار کردن، یا مبارزه کردن، بهش گوش می‌دم؛ ولی باز هم کارم رو انجام می‌دم. اونجاست که تاثیری که لیاقتش رو داریم، می‌ذاریم.  با یوکن همراه باشید تا ست گودین به شما بگوید ترس چگونه خلاقیت را از بین می‌برد.

افرادی هستن که خودشون رو قانع کردن که دنیا بهشون یه زندگی پایدار و بدون ریسک بدهکاره. حالا که دوره‌ی صنعتی به پایان رسیده و دیگه این امکان بهشون داده نمی‌شه حس می‌کنن تقصیر یه نفر دیگه ست. نه، اون‌ها فقط دستورالعمل رو نخوندن. الان چند ساله که دستورالعمل واضحه، می‌گه ما قرار نیست به تکرار این کار ادامه بدیم، شرمنده!

می‌ری دانشگاه، مدرک می‌گیری، یه شغل عالی پیدا می‌کنی و تمومه. این روند کاملن عوض شده. 

بعضی از افرادی که دارن درباره‌اش ناله می‌کنن، کسایین که توی صنعت روزنامه هستن. چی؟ تازه شنیدی؟ باورم نمی‌شه. تو توی صنعت روزنامه هستی، چهارده ساله داری درباره‌ی این تغییر می‌شنوی. اولین باری که من با یه ناشر روزنامه توی آمریکا در این باره صحبت کردم چهارده سال پیش بود. اگه توی اون اتاق بودی حتماً شنیدیش، و بعد دیدیش، و بعد سایت کرِیْگزلیست (Craigslist) رو دیدی، بعد اینو اونو دیدی. اینکه بشینی ناله کنی که افراد بیشتر از روزنامه‌ی تو که با کامیون تا دم خونشون می‌بری، بازفید (Buzzfeed) می‌خونن؛ نمی‌خوام همچین چیزایی بشنوم.

تمام موجودات، به خصوص حیوانات تقریباً همه کار می‌کنن تا از ترس اجتناب کنن. وقتی یه نفر میاد... تصور کن توی انقلاب صنعتی، هِنْری فُردهای جهان به صحنه اومدن و گفتن نیازی نیست بترسی. باید کاری که من می‌گم رو بکنی. من مسئولیتش رو قبول می‌کنم، و کاری می‌کنم که پولدار هم بشی. این واقعاً معامله‌ی باحالیه و نسل‌های مختلفی به خاطر پولدار شدن بیخیال استعدادشون شدن. الان یه معامله‌ی جدید هست که می‌گه باید تا سر حد دیوانگی بترسی، باید احساس کنی داری برای همه چی ریسک می‌کنی، و بعضی‌هاتون پولدار می‌شین. ولی همتون زندگی بهتر  خواهید داشت چون انسان هستین، نه مهره‌های توی یه ماشین.

  • نظرات
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

کد امنیتی فرم ثبت دیدگاه
امتیاز مطلب: 93%

شرم چیزیه که به خصوص علیه زنان و دختران استفاده می‌شه، بهشون گفته می‌شه: «چطور به خودت اجازه می‌دی؟» از شرم استفاده می‌کنیم تا همه‌ی اونو از بین ببریم. این ابرِ سیاهِ شرم، درست توی مرکزه... به گفته‌ی استیو پِرسْفیلد، شریکِ مقاومته. وقتی شرم و مقاومت کنار هم قرار بگیرن، توی دردسر می‌افتی. جواب، مقابله باهاش نیست، اینه که بپذیریش. این قطب‌نمای مسیرته. برای من وقتی مقاومت شروع می‌شه و بهم می‌گه نباید این کار رو بکنم، می‌فهمم که توی مسیر درست هستم. دنبال این احساس می‌گردم و به جای فرار کردن، یا مبارزه کردن، بهش گوش می‌دم؛ ولی باز هم کارم رو انجام می‌دم. اونجاست که تاثیری که لیاقتش رو داریم، می‌ذاریم.  با یوکن همراه باشید تا ست گودین به شما بگوید ترس چگونه خلاقیت را از بین می‌برد.

افرادی هستن که خودشون رو قانع کردن که دنیا بهشون یه زندگی پایدار و بدون ریسک بدهکاره. حالا که دوره‌ی صنعتی به پایان رسیده و دیگه این امکان بهشون داده نمی‌شه حس می‌کنن تقصیر یه نفر دیگه ست. نه، اون‌ها فقط دستورالعمل رو نخوندن. الان چند ساله که دستورالعمل واضحه، می‌گه ما قرار نیست به تکرار این کار ادامه بدیم، شرمنده!

می‌ری دانشگاه، مدرک می‌گیری، یه شغل عالی پیدا می‌کنی و تمومه. این روند کاملن عوض شده. 

بعضی از افرادی که دارن درباره‌اش ناله می‌کنن، کسایین که توی صنعت روزنامه هستن. چی؟ تازه شنیدی؟ باورم نمی‌شه. تو توی صنعت روزنامه هستی، چهارده ساله داری درباره‌ی این تغییر می‌شنوی. اولین باری که من با یه ناشر روزنامه توی آمریکا در این باره صحبت کردم چهارده سال پیش بود. اگه توی اون اتاق بودی حتماً شنیدیش، و بعد دیدیش، و بعد سایت کرِیْگزلیست (Craigslist) رو دیدی، بعد اینو اونو دیدی. اینکه بشینی ناله کنی که افراد بیشتر از روزنامه‌ی تو که با کامیون تا دم خونشون می‌بری، بازفید (Buzzfeed) می‌خونن؛ نمی‌خوام همچین چیزایی بشنوم.

تمام موجودات، به خصوص حیوانات تقریباً همه کار می‌کنن تا از ترس اجتناب کنن. وقتی یه نفر میاد... تصور کن توی انقلاب صنعتی، هِنْری فُردهای جهان به صحنه اومدن و گفتن نیازی نیست بترسی. باید کاری که من می‌گم رو بکنی. من مسئولیتش رو قبول می‌کنم، و کاری می‌کنم که پولدار هم بشی. این واقعاً معامله‌ی باحالیه و نسل‌های مختلفی به خاطر پولدار شدن بیخیال استعدادشون شدن. الان یه معامله‌ی جدید هست که می‌گه باید تا سر حد دیوانگی بترسی، باید احساس کنی داری برای همه چی ریسک می‌کنی، و بعضی‌هاتون پولدار می‌شین. ولی همتون زندگی بهتر  خواهید داشت چون انسان هستین، نه مهره‌های توی یه ماشین.

آیا به نظر شما این مطلب مفید بود؟

خیر
2019-05-18 08:50:19
  • نظرات
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است

کد امنیتی فرم ثبت دیدگاه
دسته بندی ها